IZ ISTORIJE VOŽDOVCAZašto u Ulici vojvode Stepe stoje tri, a ne šest solitera
Tri velika solitera u Ulici vojvode Stepe, otprilike na pola puta između Autokomande i Trošarine, decenijama su jedan od najprepoznatljivijih prizora Voždovca. Malo ko danas zna da je prvobitnim planom bilo predviđeno da ih bude šest.
Ulica vojvode Stepe, koja je nekada nosila i naziv Bulevar, dugo je bila jedna od najvažnijih, ali i nedovoljno izgrađenih voždovačkih ulica. Duž nje su se uglavnom nizale prizemne kuće i mirna naselja, pa su se soliteri izdvojili kao zgrade koje se vide i iz udaljenih delova grada, a posebno iz Ustaničke ulice i sa padina Zvezdare.
Konkurs za novo uređenje ulice raspisan je 1969. godine, u periodu kada je radnička stanogradnja bila na vrhuncu. Prvu nagradu osvojio je arhitekta Branko Aleksić, a izgradnja je počela tri godine nakon konkursa.
Detaljnim urbanističkim planom rekonstrukcije Ulice vojvode Stepe soliteri su zamišljeni kao središte bulevara koji je tada nastajao. Arhitekte su 1975. godine isticale da zona oko njih treba da bude „žižna tačka, funkcionalno središte i likovna okosnica“ celog poteza.
Na grafičkom prikazu projekta novog voždovačkog centra jasno se vidi šest visokih kula. Osim tri solitera, izgleda da nije izveden ni deo projektovanih javnih objekata.
Razlog zbog kog preostala tri solitera nikada nisu podignuta nije poznat. Zgrade su građene u vreme kada je tadašnja država dobila poslednju veliku tranšu međunarodnih kredita, pa je taj period kasnije pamćen kao zlatno doba.
Da je projekat završen sa svih šest kula, ovaj deo Beograda imao bi znatno drugačiju i gušće izgrađenu vizuru. Zgrade koje postoje i danas ostaju najveće stambeno središte ove ulice i obeležje čitavog kraja.
